Monday, April 5, 2010

విరహమెంత తియ్యనిదే ...

చెలి ... విరహమెంత తియ్యనిదే ....
నీ తలపులనే మరీ మరీ గుర్తు చేస్తోంది....
ఈ విరహ మాధుర్యమే కదా ఇంకా మన ఇద్దరినీ
విడి పోనీకుండా ఇలా తెగిపోని రాగాలతో కలిపి ఉంచుతోంది
ప్రియతమా నీ తలపు ఎంత మధురమే అది కన్నీళ్లను రప్పిస్తేనేమి..


నీ కనులా కనులు కలిపి కలకాలం ఉండిపొనీ
నను నేనే మరిచిపోయి నీలో నను కరగిపొనీ
ప్రతి ఉదయం నా తొలిచూపు మురిపించే నీ నగువవనీ
నీ స్వాసె నా స్వాసై నీ తుది స్వాసన తోడవనీ
ఆ దైవం వరమిస్తే మరుజన్మన నీ సగమవనీ